ഒരു പെൺകുട്ടി.
കൈയിൽ കുറച്ച് വെള്ളാരം കല്ലുകൾ.
അവൾ തേടുന്നത് കല്ലുകളെയാണോ, അതോ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ തന്റെ ജീവിതത്തെയോ?
ഓർമ്മകളുടെയും വേദനകളുടെയും പ്രണയത്തിന്റെയും നിശ്ശബ്ദ യാത്രയാണ് “വെള്ളാരം കല്ലുകൾ തേടുന്ന പെൺകുട്ടി”. ബാല്യത്തിന്റെ മങ്ങിച്ചായങ്ങളും ബന്ധങ്ങളുടെ ചൂടും ജീവിതം മുന്നിൽ വെക്കുന്ന അനുത്തരിത ചോദ്യങ്ങളും ചേർന്ന് മനുഷ്യഹൃദയത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഈ നോവൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
ഒരു ചെറിയ തിരച്ചിൽ എങ്ങനെ ആത്മാന്വേഷണമായി മാറുന്നു എന്നും ചിലപ്പോൾ ഏറ്റവും വിലപ്പെട്ട കണ്ടെത്തലുകൾ പുറംലോകത്തിലല്ല, നമ്മുടെ ഉള്ളിലാണെന്നും ഈ കഥ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.
വായിച്ചു തീർന്നിട്ടും മനസ്സിൽ കുറേ നേരം മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു അനുഭവം—അതാണീ നോവൽ.
വെള്ളാരം കല്ലുകൾ പോലെ ലളിതവും, മനുഷ്യജീവിതം പോലെ സങ്കീർണ്ണവും.
വെള്ളാരം കല്ലുകൾ തേടുന്ന പെൺകുട്ടി
രചയിതാവ്: പ്രദീപ് മാരിയിൽ
പ്രസിദ്ധീകരണം: മാൻകൈൻഡ് ലിറ്ററേച്ചർ
പുസ്തകാസ്വാദനം
📖
ജ്യോൽസ്ന പി എസ്
ഒരു പെൺകുട്ടിയും കുറച്ച് വെള്ളാരം കല്ലുകളും മാത്രം അല്ല ഈ നോവൽ. ഓർമ്മകളും വേദനകളും പ്രണയവും ജീവിതത്തിന്റെ താളമില്ലാത്ത ചോദ്യങ്ങളും ചേർന്ന മനുഷ്യാനുഭവങ്ങളുടെ ഒരു ഒഴുക്കാണ് ‘വെള്ളാരം കല്ലുകൾ തേടുന്ന പെൺകുട്ടി’.
വെള്ളാരം കല്ലുകളും മണൽത്തരിയും നിളയും പറയുന്ന പരസ്പരബന്ധമുള്ള പതിനെട്ട് കഥകളുമായാണ് ഈ നോവൽ എന്നിലേക്ക് എത്തിയത്. കഥ കേട്ടിരിക്കുന്ന ആ പെൺകുട്ടി ഞാനാണോ, അതോ എന്റെ കൂടെയുള്ള മറ്റാരോ ആണോ എന്ന തോന്നൽ ഓരോ അധ്യായവും വായിക്കുമ്പോഴും അനുഭവപ്പെട്ടു. ഓരോ വെള്ളാരം കല്ലും ജീവിതത്തിന്റെ ചെറുതും വലുതുമായ അനുഭവങ്ങളെയും ഓർമ്മകളെയും വേദനകളെയും ചുരുളഴിക്കുന്നു.
വെള്ളാരം കല്ലുകളെ തേടുന്ന പെൺകുട്ടിയിലൂടെ ഒരു സ്ത്രീയുടെ ജീവിതയാത്രയാണ് നോവൽ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്. ആകൃതി നഷ്ടപ്പെട്ട വെള്ളാരം കല്ലുകളുടെ ചിരി അപൂർണ്ണമാണ്. ആ കല്ലുകൾ മകൾക്ക് വഴികാട്ടുമെന്നും ജന്മം മുഴുവൻ കൂടെയുണ്ടാകുമെന്നും അമ്മയുടെ അന്ത്യാഭിലാഷത്തോടെയാണ് കഥ ആരംഭിക്കുന്നത്. നിയതാകൃതികളില്ലാത്ത ജന്മങ്ങൾ പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുകയും അവരുടെ കഥകൾക്കായി കാതോർക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
നോവലിലെ ഓരോ അധ്യായവും മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ വ്യത്യസ്ത മുഖങ്ങളാണ് തുറന്നുകാട്ടുന്നത്. ചെയ്യാത്ത തെറ്റിന്റെ പേരിൽ വേദനിക്കുന്ന കുഞ്ഞൂട്ടനും, മകൾക്ക് ശക്തിയും മാതൃകയുമായി നിൽക്കുന്ന അച്ഛനും, ആദ്യാനുരാഗത്തിന്റെ മുറിവുകളും, സ്വന്തം ജീവിതത്തിന്റെ അർത്ഥം തേടി അലഞ്ഞുനടക്കുന്ന മനുഷ്യരും ഈ കഥകളിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നു. സത്യം പറഞ്ഞിട്ടും മനസ്സിലാക്കപ്പെടാത്ത മനുഷ്യരും, എല്ലാം മനസ്സിലാക്കി ഒപ്പമിരിക്കുന്ന മാതാപിതാക്കളും, ജീവിതത്തിന്റെ അനിവാര്യമായ ഏകാന്തതയും ഈ നോവലിൽ ഇടംപിടിക്കുന്നു.
ഇഷ്ടങ്ങൾക്ക് രൂപമുണ്ടോ? ചില ഇഷ്ടങ്ങൾക്ക് രൂപങ്ങളില്ലെന്ന് കൃഷ്ണേട്ടൻ പോലുള്ള കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെ കഥാകൃത്ത് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. പേരില്ലാത്ത അമൂർത്ത സ്നേഹങ്ങൾ പോലെ അവ നമ്മോടൊപ്പം ജീവിക്കുന്നു. ചിലപ്പോഴൊക്കെ വാചാലതകളേക്കാൾ കൂടുതൽ സംസാരിക്കുന്നത് നിശ്ശബ്ദതകളാണെന്നും ഈ നോവൽ പറയുന്നു.
ജീവിതത്തിൽ ഉത്തരമില്ലാത്ത ചോദ്യങ്ങൾ എപ്പോഴും ഉണ്ടാകും. ഉത്തരങ്ങൾ തേടിയുള്ള യാത്രയാണ് ജീവിതമെന്ന് പറയുമ്പോൾ, ആ ഉത്തരങ്ങൾ തേടി മനുഷ്യർ നടത്തുന്ന അകയാത്രകളെയും കഥാകൃത്ത് വരച്ചുകാട്ടുന്നു. രക്ഷപ്പെടാനാവാത്ത ഓർമ്മകളും മനസ്സിൽ കുടിയേറുന്ന മുറിവുകളും ജീവിതത്തെ പിന്തുടരുന്ന ചോദ്യങ്ങളുമെല്ലാം ഈ കഥകളിൽ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു.
“സത്യം അത് അത്ര സന്തോഷകരമായ ഒന്നല്ല. പ്രകാശം പരത്താനേ പറ്റുള്ളൂ” എന്ന വെള്ളാരം കല്ലുകളുടെ വാക്കുകൾ നോവലിന്റെ ആത്മാവായി തോന്നി. സത്യം എല്ലായ്പ്പോഴും ആശ്വാസം നൽകണമെന്നില്ല; പക്ഷേ അത് വെളിച്ചം നൽകും. ആ വെളിച്ചത്തിൽ ജീവിതത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ മുഖങ്ങൾ കാണാനാകും.
ഓരോ മനസ്സും ഓരോ കടലാണെന്ന് നോവൽ പറയുന്നു. കടലാഴം തേടുന്ന നാവികന് മാത്രം വെളിപ്പെടുന്ന കടൽ. ജീവിതവേഷങ്ങൾ കെട്ടിയാടുന്ന മനുഷ്യർ പലപ്പോഴും സ്വന്തം മനസ്സിന്റെ ആഴങ്ങളെ പോലും തിരിച്ചറിയാതെ ജീവിച്ചുതീർക്കുന്നു. അത്തരം മുഖങ്ങളുടെ കഥയായി ഈ പുസ്തകം മാറുന്നു.
പ്രണയത്തിന്റെ നിറമെന്താണ്? കഥാകൃത്തിന്റെ ഉത്തരമാകട്ടെ ഒരൊറ്റ നിറമല്ല. കടുംനീലയും ചുവപ്പും വെള്ളയും മഞ്ഞയും പച്ചയും ചേർന്ന മഴവില്ലാണ് പ്രണയം. മീരയുടെയും അഭയയുടെയും അനുഭവങ്ങളിലൂടെ പ്രണയത്തിന്റെ വിവിധ മുഖങ്ങൾ ഇവിടെ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു.
സ്ത്രീയെക്കുറിച്ചുള്ള നോവലിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടും ശ്രദ്ധേയമാണ്. “സ്ത്രീ ഒരു പുഴയാണ്” എന്ന വാചകം പുസ്തകത്തിന്റെ ഹൃദയസ്പന്ദനങ്ങളിലൊന്നായി തോന്നി. ജനനമരണങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ സുഖദുഃഖങ്ങളും സ്വപ്നങ്ങളും ഏറ്റുവാങ്ങി ഒഴുകുന്ന പുഴ. മഹാപ്രളയങ്ങൾ അവളെ മാറ്റിമറിച്ചാലും ഒടുവിൽ കടലിൽ ചേരുന്ന അവളുടെ യാത്ര ജീവിതത്തിന്റെ തന്നെ രൂപകമായി മാറുന്നു.
വർണ്ണ വിവേചനം, ജാതി, മതം, സാമൂഹിക അനീതി തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളും നോവലിൽ ഇടംപിടിക്കുന്നു. “കറുപ്പിന് ഏഴഴകാണ്” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കറുപ്പിനെ വെറുക്കാൻ പഠിപ്പിക്കപ്പെട്ട ഒരു കുട്ടിയുടെ മനസ്സിനെ എഴുത്തുകാരൻ സ്പർശിക്കുന്നു. ആരോ ചെയ്ത തെറ്റിന് ശിക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന മനുഷ്യരെയും, പ്രതികരിച്ചതിന്റെ പേരിൽ തടവറയിലാകുന്ന കാലത്തെയും നോവൽ ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു.
അതേസമയം, ജീവിതത്തെ ചേർത്തുപിടിക്കുന്ന മുത്തശ്ശിമാരുടെ സ്നേഹവും, വഴക്കുകളെ ഉരുക്കുന്ന കരുതലും, മനുഷ്യബന്ധങ്ങളുടെ മൃദുലതയും കഥകളിൽ നിറയുന്നു. ശരിയും തെറ്റും പലപ്പോഴും കാഴ്ചപ്പാടുകളുടെ വ്യത്യാസം മാത്രമാണെന്നും ഓരോരുത്തർക്കും അവരുടേതായ ശരികൾ ഉണ്ടെന്നും നോവൽ പറയുന്നു.
പുരുഷനും സ്ത്രീയും, പ്രകൃതിയും മനുഷ്യനും, ധർമ്മവും അർത്ഥവും കാമവും മോക്ഷവും—ജീവിതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ചോദ്യങ്ങളെ സ്പർശിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഈ നോവൽ മുന്നോട്ടുപോകുന്നത്. ഉത്തരങ്ങളേക്കാൾ ചോദ്യങ്ങളാണ് ഇവിടെ പ്രധാനപ്പെട്ടത്.
അവസാനം, ഈ നോവൽ ഒരു കഥാസമാഹാരമല്ല; ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ധ്യാനമാണ്. നിളയുടെ മടിത്തട്ടിൽ കിടക്കുന്ന വെള്ളാരം കല്ലുകളെപ്പോലെ മനുഷ്യരുടെ ഓർമ്മകളും വേദനകളും സ്വപ്നങ്ങളും ഇവിടെ കഥകളായി രൂപം കൊള്ളുന്നു.
പ്രകാശം ഏറ്റുവാങ്ങി മനസ്സിന്റെ വഴികാട്ടികളായി ആ വെള്ളാരം കല്ലുകൾ ഇനിയും നിളയുടെ കരയിൽ ഉണ്ടാവും. അവയെ കഥകളാക്കി നമ്മളിലേക്ക് എത്തിച്ച പ്രദീപ് മാരിയിലിന് ഇനിയും ഒരുപാട് കഥകളും നോവലുകളും എഴുതാൻ കഴിയട്ടെ.◼️
